Columns

De zon schijnt weer, mensen kunnen weer de straat op en er is een plan om weer naar een enigszins normale samenleving terug te keren. Hoewel iedereen nu de woorden ‘het nieuwe normaal’ nog tussen aanhalingstekens plaatst vrees ik dat die over twee weken wel verdwenen zijn en dat zelfs het woord ‘nieuwe’ verdwijnt. Ik […]

Toen ik de was ophing zag ik dat er best veel joggingbroeken tussen zaten. Belachelijk veel eigenlijk wel voor iemand die geen fanatiek sporter is. Ik werk al jaren vanuit huis en dan is makkelijke kleding heel prettig, wandeling of wat rek- en strekwerk aan het einde van de dag en de boel kan zo

Ik ben gelukkig. En daar was eigenlijk maar heel weinig voor nodig. Tenminste, als je het bekijkt met de ogen van voor de lockdown. Afgelopen week kwam ik tot de conclusie dat ik nu toch echt gek begin te worden. Net als iedereen doorloop ik de verschillende emotionele fases die blijkbaar bij een opsluiting horen,

Mensen die mij kennen weten dat ik zo nu en dan vol vuur op iets kan reageren. Maar echt ontploffen doe ik eigenlijk nooit. Toch hoorde ik mezelf deze week door de telefoon tegen mijn moeder schreeuwen dat ik weg wilde en de eerste de beste die me tegenhoudt z’n hoofd van zijn romp zou

Journalisten maken elke dag afwegingen over wat ze wel en niet vertellen en op welke manier ze dat dan gaan vertellen. Daarbij proberen de ware professionals zo objectief mogelijk te zijn en zullen altijd op onderzoek uitgaan en hoor en wederhoor plegen. Elk medium heeft zijn eigen doelgroep met vaak bepaalde culturele, politieke of religieuze

Ieder kind krijgt bepaalde eigenschappen mee van zijn ouders. Van mijn moeder heb ik het trekje dat ik het ineens ‘op de heupen kan krijgen’. Van mijn vader heb ik geleerd dat je altijd alles eerst goed moet bestuderen voor je iets uit elkaar haalt en dan logisch verstand en een scherpe blik moet gebruiken

Ik krijg een appje van een vriendin: of ik al weet dat de maatregelen weer verscherpt zijn. Het was net twee uur geleden dat ik de Spaanse nieuwssites had bekeken, dat stond er toen nog niet op. Ik kreeg een korte huilbui en enorme behoefte om chocolade te eten en te roken. En dat allemaal

Ik kan me nog goed herinneren dat ik op de middelbare school voor het eerst de uitdrukking ‘ a dirty mind is a joy forever’ hoorde. Ik had geen flauw benul waar het over ging en durfde het ook niet goed te vragen aan iemand van het groepje stoere tieners waar we mee op het

Het is niet altijd makkelijk om te weten wanneer het goed is om even te zwelgen in je gevoelens of om jezelf een schop onder het achterwerk te geven. Toen gisteren bekend werd dat we nog zeker drie weken te gaan hebben verbaasde me dat niet. Ik werd er ook niet echt anders van. Vanmorgen