Het is 32 graden en ik heb me net ondergedompeld in ons nieuwe opzetzwembad. Het is moeilijk voor te stellen dat de winters hier koud zijn, maar dat is wel de reden dat we een tweede huis in het dorp gekocht hebben. Daar verblijven we in de koudste wintermaanden en de overige tijd is het huis te huur voor iedereen die onze vallei wil verkennen.
Een maand voordat de eerste gasten komen wil Selma alles opnieuw in de verf zetten. Dat gaat goed tot aan de slaapkamers. Daar blijft de stuc van de muur in de verfroller zitten en binnen mum van tijd is de hele wand verworden tot een pokdalig maanlandschap. Met haar vingers probeert ze de stukjes uit de verf te peuteren, maar dat mag niet baten. Alles zal er weer af moeten. En dan… komt er geen water meer uit de kraan.
Selma komt thuis en zit onder de verf. Haar handen, haren, kleren, alles is wit. Ze weet te vertellen dat de buren wel water hebben en dat het probleem alleen bij ons huis speelt. Zorgvuldig lopen we alle mogelijkheden af. “Heb jij ooit een rekening voor het water betaald?” vraagt ze aan mij. Ik moet eerlijk toegeven dat ik in het afgelopen jaar geen rekening voor water gezien heb. Zouden ze ons om die reden hebben afgesloten? Ik besluit navraag te doen bij de gemeente.
Achter het loket zit Sylvia. Zij kan me vertellen dat alle rekeningen betaald zijn en dat we niet zijn afgesloten. Ondertussen komt de burgemeester binnen en vraagt wat er aan de hand is. Hij zegt dat hij geen andere meldingen heeft gehad, maar wil wel even gaan kijken. Of ik over een half uurtje kan terugkomen? Hij stapt in zijn auto.
Een half uur later meldt hij dat er geen problemen met het water zijn, maar neemt mijn zaak zeer serieus. Hij vraagt Antonio de veldwachter om bij ons huis te gaan kijken. Antonio gaat me voor en als ik aankom staat hij samen met de mevrouw die de meters opneemt voor het huis. Triomfantelijk vertellen ze dat de hoofdkraan dicht stond. “De hoofdkraan? Waar zit die dan?”. Ze wijzen op een deurtje in de gevel dat je met een speciaal sleuteltje kunt openmaken. Elk huis in Spanje heeft zo’n deurtje, maar dat is me tot vandaag volledig ontgaan. Wie de kraan heeft dichtgezet blijft een raadsel, maar we zijn alle drie blij dat het mysterie is opgelost.
Ondertussen heeft Sylvia op het gemeentehuis iets ontdekt. De rekeningen voor het water zijn naar de vorige eigenaar gestuurd en die heeft netjes betaald. De gemeente heeft na de overdracht vergeten om het factuuradres te veranderen. Gelukkig ging het om een paar tientjes en kan het adres meteen veranderd worden. Ik denk dat er geen hulpvaardiger gemeente bestaat dan de onze.
